Μετρητής στάθμης λάσπης υπερήχων

Α: Μέτρηση στάθμης λάσπης με αισθητήρες υπερήχων
Κατά τη διαδικασία, εκπέμπονται υπερηχητικά κύματα για τη σάρωση των ζωνών διαχωρισμού. Η μετρούμενη μεταβλητή είναι ο χρόνος που χρειάζεται το εκπεμπόμενο υπερηχητικό σήμα για να φτάσει στα στερεά σωματίδια στη ζώνη διαχωρισμού και να επιστρέψει ξανά στον δέκτη.

Α: Όπως υποδηλώνει το όνομα, οι αισθητήρες υπερήχων / επιπέδου μετρούν την απόσταση χρησιμοποιώντας υπερηχητικά κύματα. Η κεφαλή του αισθητήρα εκπέμπει ένα υπερηχητικό κύμα και δέχεται το κύμα που ανακλάται πίσω από τον στόχο. Οι αισθητήρες υπερήχων / στάθμης μετρούν την απόσταση από τον στόχο μετρώντας το χρόνο μεταξύ της εκπομπής και της λήψης.

Α: Ο αισθητήρας στάθμης υπερήχων είναι ένα είδος αισθητήρα που χρησιμοποιεί την αρχή υπερήχων για τη μέτρηση του ύψους της στάθμης υγρού. Έχει τα πλεονεκτήματα της μη επαφής, της μη επεμβατικής, της υψηλής αξιοπιστίας κ.λπ. Χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία, τη γεωργία, το εμπόριο και άλλους τομείς.

Α: Ο υπέρηχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της στάθμης του νερού. Σε εφαρμογές ανίχνευσης στάθμης νερού, ο αισθητήρας στέλνει παλμούς υπερήχων προς την επιφάνεια του νερού. Όταν οι παλμοί χτυπήσουν την επιφάνεια του νερού, αντανακλώνται πίσω στον αισθητήρα. Μετρώντας το χρόνο που χρειάζεται για να επιστρέψουν οι παλμοί, ο αισθητήρας μπορεί να υπολογίσει την απόσταση μεταξύ του και της επιφάνειας του νερού, προσδιορίζοντας έτσι τη στάθμη του νερού.
Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται συνήθως σε διάφορες βιομηχανίες και εφαρμογές όπως δεξαμενές νερού, δεξαμενές, μονάδες επεξεργασίας λυμάτων και βιομηχανικές διεργασίες όπου απαιτείται ακριβής μέτρηση της στάθμης του νερού.

Α: Το βάθος λάσπης αναφέρεται στην απόσταση από την επιφάνεια του νερού στην επιφάνεια της λάσπης. Το ύψος της λάσπης αναφέρεται στην απόσταση από τον πυθμένα της δεξαμενής μέχρι την επιφάνεια της λάσπης.

Α: Το σύστημα διαχείρισης λάσπης αποτελείται από δύο κύρια συστήματα. Το ένα είναι πρέσα λάσπης και το άλλο είναι το σύστημα παρασκευής πολυμερών ή πρόσθετων. Ως κρίσιμος εξοπλισμός στο σύστημα χειρισμού λάσπης, η πρέσα ιλύος βρίσκεται σε διαδικασία αφυδάτωσης της επεξεργασμένης ιλύος από χαμηλής συνοχής σε υψηλή συνοχή.

Α: Λειτουργεί εκπέμποντας παλμούς ήχου υψηλής συχνότητας σε ένα χώρο και στη συνέχεια μετρώντας το χρόνο που απαιτείται για να επιστρέψουν αυτοί οι παλμοί καθώς ηχούν από τυχόν κοντινά αντικείμενα. Ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ του αρχικού σήματος και της ηχούς επιστροφής μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ του αισθητήρα και ενός αντικειμένου.

Α: Μερικά κοινά μειονεκτήματα των συμβατικών αισθητήρων υπερήχων περιλαμβάνουν περιορισμένη απόσταση δοκιμής, ανακριβείς μετρήσεις και άκαμπτες μεθόδους σάρωσης. Όλα αυτά τα μειονεκτήματα, ωστόσο, μπορούν να μετριαστούν και ακόμη και να ξεπεραστούν με τα σωστά εργαλεία και τεχνικές NDT.

Α: Όπως υποδηλώνει το όνομα, οι αισθητήρες υπερήχων / επιπέδου μετρούν την απόσταση χρησιμοποιώντας υπερηχητικά κύματα. Η κεφαλή του αισθητήρα εκπέμπει ένα υπερηχητικό κύμα και δέχεται το κύμα που ανακλάται πίσω από τον στόχο. Οι αισθητήρες υπερήχων / στάθμης μετρούν την απόσταση από τον στόχο μετρώντας το χρόνο μεταξύ της εκπομπής και της λήψης.

Α: Για παράδειγμα, ένας υπερηχητικός αισθητήρας στάθμης νερού που διαβάζει ένα εύρος πλήρους κλίμακας 32 πόδια ή 394 ίντσες θα έχει ακρίβεια ±0,196 ίντσες (σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και ελεγχόμενες συνθήκες).

Α: Ένα μη ενοποιημένο συσσωμάτωμα σωματιδίων λάσπης ονομάζεται επίσης λάσπη, ενώ ένα ενοποιημένο συσσωμάτωμα ονομάζεται ιλύς. Οι αποθέσεις λάσπης που σχηματίζονται από τον άνεμο είναι γνωστές ως loess, ένας κίτρινος, μη στερεοποιημένος βράχος. Τα ιζήματα σπάνια αποτελούνται εξ ολοκλήρου από λάσπη, αλλά είναι ένα μείγμα αργίλου, λάσπης και άμμου.

Α: Μια δεξαμενή που παρέχεται για να δέχεται υπολείμματα ελαίου που προέρχονται από τον εξοπλισμό φιλτραρίσματος ή διαχωρισμού λαδιού νερού και από τον καθαρισμό καυσίμων και λιπαντικών ελαίων. Η δεξαμενή λάσπης πρέπει να είναι εύκολο να αδειάσει και να επιθεωρηθεί. Το ύψος της δεξαμενής δεν πρέπει να είναι μικρότερο από 400 mm.

Α: Το βάθος του καλύμματος της λάσπης μπορεί να μετρηθεί χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές ανάλογα με τα ειδικά χαρακτηριστικά της λάσπης και το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. Ακολουθούν μερικές κοινές μέθοδοι:
Οπτική επιθεώρηση: Σε ορισμένες περιπτώσεις, το βάθος της κουβέρτας της λάσπης μπορεί να παρατηρηθεί οπτικά κοιτάζοντας μέσα στη δεξαμενή ή το δοχείο όπου η λάσπη καθιζάνει. Αυτή η μέθοδος μπορεί να μην είναι ακριβής, αλλά μπορεί να παρέχει μια πρόχειρη εκτίμηση του βάθους της λάσπης.
Sludge Judge ή Sludge Sampler: Ένας κριτής λάσπης ή δειγματολήπτης λάσπης είναι ένα εξειδικευμένο εργαλείο που έχει σχεδιαστεί για τη συλλογή δειγμάτων λάσπης από διαφορετικά βάθη μέσα σε μια δεξαμενή ή μια λεκάνη. Χαμηλώνοντας το δειγματολήπτη στο στρώμα λάσπης και μετρώντας το βάθος στο οποίο συναντάται η αντίσταση, οι χειριστές μπορούν να εκτιμήσουν το πάχος της κουβέρτας λάσπης.
Αισθητήρες υπερήχων: Οι αισθητήρες υπερήχων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση του βάθους της κουβέρτας της λάσπης. Παρόμοια με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της στάθμης του νερού, οι αισθητήρες υπερήχων εκπέμπουν παλμούς που αντανακλώνται από την επιφάνεια της λάσπης και επιστρέφουν στον αισθητήρα. Μετρώντας το χρόνο που χρειάζεται για να επιστρέψουν οι παλμοί, ο αισθητήρας μπορεί να υπολογίσει την απόσταση από την επιφάνεια της λάσπης και έτσι να καθορίσει το βάθος της κουβέρτας της λάσπης.
Πομποί επιπέδου ραντάρ: Οι πομποί επιπέδου ραντάρ λειτουργούν με παρόμοια αρχή με τους αισθητήρες υπερήχων, αλλά χρησιμοποιούν κύματα ραντάρ αντί για ηχητικά κύματα. Μπορούν να παρέχουν ακριβείς μετρήσεις του βάθους της κουβέρτας λάσπης ακόμη και σε δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Πομποί πίεσης: Οι πομποί πίεσης μπορούν να εγκατασταθούν σε διαφορετικά βάθη εντός της δεξαμενής ή της λεκάνης που περιέχει τη λάσπη. Η πίεση που ασκείται από τη στήλη λάσπης σε κάθε βάθος μπορεί να μετρηθεί και να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση του βάθους της κουβέρτας της λάσπης.
Κάθε μέθοδος έχει τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς της και η καταλληλότερη μέθοδος εξαρτάται από παράγοντες όπως τα χαρακτηριστικά της λάσπης, το μέγεθος και το σχήμα της δεξαμενής ή της λεκάνης και το επιθυμητό επίπεδο ακρίβειας.

Α: Ο αισθητήρας μετρά το χρονικό διάστημα μεταξύ του παλμού υπερήχων που στέλνεται και της λήψης του παλμού ηχούς και το μεταφράζει σε απόσταση με βάση την ταχύτητα του ήχου. Στη συνέχεια, το επίπεδο υγρού προσδιορίζεται αφαιρώντας την απόσταση μεταξύ του μορφοτροπέα και της επιφάνειας του υγρού από το συνολικό βάθος της δεξαμενής.

Α: Οι αισθητήρες υπερήχων μπορούν να μετρήσουν την απόσταση και να ανιχνεύσουν την παρουσία ενός αντικειμένου χωρίς να κάνουν φυσική επαφή. Το κάνουν παράγοντας και παρακολουθώντας μια υπερηχητική ηχώ. Ανάλογα με τις ιδιότητες του αισθητήρα και του αντικειμένου, η αποτελεσματική εμβέλεια στον αέρα είναι από μερικά εκατοστά έως αρκετά μέτρα.

Α: Οι φυγόκεντροι «σπρώχνουν» το πιο στερεό περιεχόμενο λάσπης στα τοιχώματα ενός περιστρεφόμενου δοχείου και συλλέγουν το διαχωρισμένο νερό. Άλλες μέθοδοι και εξοπλισμός αφυδάτωσης περιλαμβάνουν λιμνοθάλασσες, ηλιακά κρεβάτια ξήρανσης και διάφορες πρέσες όπως η βιδωτή πρέσα, η πρέσα φίλτρου και η περιστροφική πρέσα.

Α: Ένας αισθητήρας εκπέμπει παλμούς υπερήχων, η επιφάνεια του μέσου αντανακλά το σήμα και ο αισθητήρας το ανιχνεύει ξανά. Ο χρόνος πτήσης του ανακλώμενου υπερηχητικού σήματος είναι ευθέως ανάλογος με την απόσταση που διανύθηκε. Με τη γνωστή γεωμετρία της δεξαμενής μπορεί να υπολογιστεί το επίπεδο.